Санаи 20-уми феврали соли 2026 дар толори Институти иқтисодиёт ва демографияи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон бо мақсади иҷроиши нақшаи чорабиниҳои Раёсати Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон ҷиҳати мақсаднок роҳандози намудани фаъолияти илмӣ-таҳқиқотии олимони ҷавон, докторантони анъанавӣ, унвонҷӯён, докторантон (PhD) ва магистрантон семинари методӣ бобати истифодаи самараноки имкониятҳои зеҳни сунъӣ, бақайдгирии саривақтӣ дар махзани ягонаи электронии РИНС ва тарзи дуруст овардани иқтибосоварии олимон баргузор гардид.
Семинари методиро котиби илмии Институти иқтисодиёт ва демографияи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон, н.и.и. Обидова М.Р. ҳусни ифтитоҳ бахшида, зикр намуд, ки чорабинии имрӯза бо мақсади боз ҳам ҷоннок намудани корҳои илмии олимони ҷавон равона мегардад.
Дар навбати худ, мудири шуъбаи таҳқиқоти иқтисодиёти бахши воқеӣ, н.и.и., дотсент Қодиров Ф.А. зимни рӯнамо (презентатсия) мубрамияти масъаларо таъкид намуда, муҳтавои онро дар шароити муосири пешрафти илму техника баён намуд.
Зимни пешниҳоди рӯнамо махзанҳои илмии электронӣ, имкониятҳо ва муаммоҳои зеҳни сунъӣ дар ҷараёни омода намудани корҳои илмӣ-таҳқиқотӣ, истифодаи самараноки имкониятҳои барномаҳои гуногун зикр гардид, ки писанди тамоми иштирокчиён гардид.
Дар охир, чорабинӣ бо музокироти илмӣ ва баҳсу тавзеҳоти асоснок хотима бахшид.
+992 (37) 221-67-50 Асосӣ |
Харитаи сомона |
Тамосҳо |
![]()








Адиб, олим ва асосгузори адабиёти муосири тоҷик. Аввалин Президенти Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон. Муаллифи асарҳои «Таърихи амирони манғитияи Бухоро», «Таърихи инқилоби фикрӣ дар Бухоро», «Намунаи адабиёти тоҷик», «Дохунда», «Ғуломон», «Ёддоштҳо» ва дигар асарҳо, ки ба 29 забони хориҷӣ нашр шудаанд.
Олим, академики Академияи Илмҳои ИҶШС, арбоби ҳизбӣ ва давлатӣ, муаллифи китоби оламшумули «Тоҷикон» ва зиёда аз 300 асару мақолаҳо.
Шоири халқӣ, раиси Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, Қаҳрамони меҳнати сотсиалистӣ, Раиси Кумитаи якдилии халқҳои Осиё ва Африқо. Барои достонҳои «Қиссаи Ҳиндустон»(1948), «Ҳасани аробакаш», «Чароғи абадӣ», «Садои Осиё»,(1960) «Ҷони ширин» (1963) бо ҷоизаҳои давлатии ИҶШС, ҶШС Тоҷикистон ва байналмилалии ба номи Ҷ. Неҳру (1967) сарфароз шуда буд.
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон. 19 ноябри соли 1992 дар иҷлосияи XVI Шўрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон раиси Шўрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, 6 ноябри соли 1994 бори аввал, солҳои 1999, 2006 ва 2013 Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб гардидаст.
Нусратулло Махсум (Лутфуллоев) ходими давлатӣ ва ҳизбӣ. Солҳои 1924-1926 раиси Кумитаи инқилобии ҶМШС Тоҷикистон, солҳои 1926-1933 раиси Кумитаи Иҷроияи Марказии ҶШС Тоҷикистон.
Ходими давлатӣ ва ҳизбӣ. Солҳои 1929-1931 котиби Ҳизби коммунистии ҶШС Тоҷикистон, солҳои 1933-1937 Раиси Кумитаи Иҷроияи Марказии ҶШС Тоҷикистон.









