ИЭД НАНТ
Меню

Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон

Институти иқтисодиёт ва демография

Иқтисодиёт — асос ва кафолати мавҷудияти ҷомеа

30+

Докторов наук

32

Кандидатов наук

2000+

Публикаций

129+

Монографий

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон

Бинои нави Институти иктисодиёт ва демографияи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон

Хабарҳо

ТОҶИКИСТОН ТАШАББУСКОРИ СУЛҲИ БАЙНАЛМИЛАЛӢ!

ТОҶИКИСТОН ТАШАББУСКОРИ СУЛҲИ БАЙНАЛМИЛАЛӢ!

Санаи 25-уми июни соли 2026 барои Ҷумҳурии Тоҷикистон ва мардуми сулҳпарвари ҷаҳон рӯзи таърихӣ ва хотирмон мебошад. Зеро, бегоҳии 25-уми июн Маҷмааи Умумии Созмони Милали Муттаҳид қатъномаи махсусро аз рӯйи пешниҳоди Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зери унвони «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда, солҳои 2027-2036» қабул намуд, ки ҳадафҳои асосии он аз мусоидат ба таҳкими сулҳ, ташвиқи муколама ва мусолиҳа, инчунин, дастгирии таомул миёни наслҳо, аз ҷумла кӯдакон, ҷавонон ва пиронсолон бо назардошти ниёзҳо ва манфиатҳои наслҳои оянда дар таҳияи сиёсат ва равандҳои қабули қарорҳо иборат мебошад. Ба муносибати ин рӯйдоди бузурги таърихӣ кормандони Институти иќтисодиёт ва демографияи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон бо ҳисси баланди ватандӯстиву хештаншиносии миллӣ ва ифтихор аз сиёсати сулҳпарваронаи Сарвари давлат, таҳкими фарҳанги сулҳ, пешгирӣ кардани низоъҳо, тақвияти таҳаммулгароӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва густариши гуфтугӯи тамаддунҳоро дар ҷомеаи ҷаҳонӣ ҳамчун заминаи зиндагии шоистаи наслҳои оянда ҳамеша пайгирӣ менамоянд. Институти иќтисодиёт ва демографияи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон ҳамоишеро дар мавзуи «Истиќлол – дастоварди пурарзиши миллат» (Бахшида ба «Даҳсолаи байналмилалӣ оид ба таҳкими сулҳ барои наслҳои оянда, солҳои 2027 – 2036», 35 солагии Истиќлолияти давлатии Љумњурии Тољикистон ва 29 солагии Вањдати миллї) баргузор намуд. Ҳамоиш бо сухани ифтитоҳии муовини директор оид ба корҳои илм ва таълими муассиса н.и.и. Ҷалилзода Дилшод оғоз гардида, зикр гардид, ки сарнавишти наслҳои оянда ба тасмимҳое, ки мо имрӯз мегирем, вобаста мебошад. Ваҳдати миллӣ барои мардуми шарифи Тоҷикистон дастоварди нодир ва пойдевори рушди устувори давлатдории мо мебошад. Маҳз ба шарофати сулҳу субот ва амнияти кишвар, имрӯз мо дар чунин як ватани азизу бињиштосо кору зиндагї дорем. Сипас, маърӯзаи ходими пешбари илмии шуъбаи иќтисодиёти љањон ва муносибатњои иќтисоди байналхалќии Институти иќтисодиёт ва демографияи АМИТ, н.и.и. Холбобоев Файзулло Самадович ироа гардид. Устод дар мавзуи «Соњибистиќлолї - кафолати рушди ояндаи кишвар» руйнамо омода намуда, дар баромади худ зикр намуданд, ки дар ҳақиқат Ваҳдати миллӣ барои мо танҳо як ҷашн нест. Ин кафолати ҳаёти орому осуда, рушди иқтисод ва ояндаи дурахшони фарзандони мост. Халқи тоҷик бо хиради худ тавонист аз имтиҳони сахти таърих гузарад ва иттиҳоди худро нигоҳ дорад. Мо вазифадорем, ин сулҳу суботи гаронбаҳоро чун гавҳари чашм ҳифз кунем ва барои пешрафти Тоҷикистони азиз якҷоя талош намоем. Дар фарҷоми ҳамоиш таъкид гардид, ки муваффақияти мардуми мо маҳз дар ваҳдат, ҳамдилӣ ва кӯшишҳои якҷояи мову шумост. Бигзор сулҳу ваҳдат ва хонаободӣ ҳамеша пойдор бошад!

Муфассалтар
ВАҲДАТИ МИЛЛӢ - КАФИЛИ БАҚОИ МИЛЛАТУ ДАВЛАТ.

ВАҲДАТИ МИЛЛӢ - КАФИЛИ БАҚОИ МИЛЛАТУ ДАВЛАТ.

«Ба шарофти Ваҳдати миллӣ ва суботи сиёсӣ обурӯи Тоҷикистони соҳибистиқлол дар арсаи байналмилалӣ рӯз ба рӯз боло меравад». Эмомалӣ Раҳмон Саҳифаҳои таърихи нави тоҷикон гувоҳанд, ки дар аввали солҳои соҳибистиқлолӣ кишвари мо ба гирдоби ҷанги шаҳрвандӣ кашида шуд. Ин фоҷиа боис шуд, ки сохторҳои давлатӣ фалаҷ гашта, иқтисодиёт ва илм ба буҳрони амиқ рӯ ба рӯ шаванд. Танҳо баъд аз имзои Созишномаи умумии истиқрори сӯлҳ ва созгории миллӣ дар Тоҷикистон 27-уми июни соли 1997 марҳилаи нави созандагӣ оғоз ёфт. Ваҳдат нишон дод, ки қудрати тафаккур ва гуфтугӯ метавонад бар ҷанг ва харобкорӣ пирӯз шавад. Ваҳдати миллӣ ба мо имкон дод, ки оромӣ ва амнияти комилро дар кишвар таъмин карда, матлаби ягонагии халқро дар амал татбиқ намоем ва инчунин, барои рушди соҳаҳои гуногуни ҳаёт замина гузорему низоми давлатдории миллиро устувор созем. Илм танҳо дар муҳити орому босубот метавонад тавлид ва рушд кунад. Дар шароити ҷанг ё нооромӣ тафаккури илмӣ ҷои худро ба кӯшишҳо барои зинда мондан медиҳад. Аз ин рӯ, ваҳдатро метавон омили аввалиндараҷаи пешрафти илмӣ номид. Имрӯз олимони кишвар, аз ҷумла кормандони Институти иқтисодиёт ва демографияи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон имкон доранд, ки дар фазои озод ба тадқиқоти бунёдӣ ва амалӣ машғул шаванд. Махсусан, баъди ифтитоҳи бинои нави муассисаи илмии мо, ки бевосита бо иштироки Раиси Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси шаҳри Душанбе, муҳтарам Рустам Эмомалӣ дар шаҳраки академии Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон воқеъ дар ноҳияи Шоҳмансури шаҳри Душанбе баргузор гардид, дар посух ба дастгириҳои фароҳамшуда, фаъолгардонии раванди таҳқиқоти илмӣ ва густариши фаъолияти пажӯҳишӣ дар марҳалаи кунунӣ аз вазифаҳои аввалиндараҷаи ҷомеаи илмии Институти иқтисодиёт ва демографияи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон ба ҳисоб меравад. Ваҳдати миллӣ ба саҳифаи таърихи халқи тоҷик ҳамчун замони нави ташаккулёбии давлатдории Тоҷикистон ворид гаштааст. Ин иди фархунда тимсоли сулҳ, ҳамдигарфаҳмӣ ва осоиш дар ҷамъиятамон, боиси эҳёи иқтисоди кишвар, масъулияти умумии мо барои ҳаёти ҳозираву ояндаи дурахшони Тоҷикистон аст. Истиқлолияти давлатӣ, Ваҳдати миллӣ ва дигар арзишҳои миллӣ бояд дар ниҳоди ҳар як фарди ҷомеа, махсусан, насли наврасу ҷавон тарғиб ва ҳифз карда шаванд. Муҳофизати марзу бум ва кӯшиш барои ҳифзи манфиатҳо, фарҳанг ва асолати миллӣ, дар канори тарғиби ғояҳои солим, вазифаи муҳими ҳар як фаъоли ҷомеаи шаҳрвандӣ аст. Ваҳдат рамзи ҳамзистӣ, оромӣ, меҳру муҳаббат ва ҳамкорӣ миёни афроди миллат аст. Ваҳдат маънои муттаҳид шудани тамоми қишрҳои ҷомеа, новобаста аз ақида, мазҳаб, миллат ё ҷойгоҳи иҷтимоиро дорад. Маҳз дар фазои ваҳдат ва сулҳ метавон рушди соҳаҳои маориф, илм, иқтисод, фарҳанг ва сиёсатро таъмин намуд. 29-умин солгарди Рузи Ваҳдати миллӣ муборак!!! «Мову шумо бояд як нуктаи бисёр муҳимро ҳамеша ва дар ҳама ҷой дар хотир дошта бошем, ки мо танҳо як Ватан, як сарзамини воҳиду муқаддас дорем ва дар ҷаҳон моро бо номи давлату Ватани маҳбубамон Тоҷикистон мешиносанд ва эҳтиром мекунанд» Эмомалӣ Раҳмон Бобозода Комил Олимҷон Директори Институти иқтисодиёт ва демографияи АМИТ

Муфассалтар
Рушди устувори иқтисод ҳамчун омили таҳкими Ваҳдати миллӣ

Рушди устувори иқтисод ҳамчун омили таҳкими Ваҳдати миллӣ

«Имрӯз аз файзу баракати истиқлолияту соҳибихтиёрӣ ва ваҳдати миллӣ мардуми мо дар шоҳроҳи рушди устувори боэътимоди комил ба имрӯзу фардои Ватани азизамон қадам мезанад». Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон. Ваҳдати миллӣ шароити асосиро фароҳам меорад, ки бидуни он рушди устувори иқтисодӣ ғайриимкон аст, зеро ки: • муттаҳидӣ шиддати иҷтимоиро коҳиш намуда, ба ташаккули нақшаю стратегияҳо барои ояндаи устувору фарогир мусоидат менамояд (аз он ҷумла, майли соҳибкорону сармоягузорон дар таҳияи лоиҳаҳои дарозмуддат бо такя ба субот ва қоидаҳои равшани фаъолият, афзун мегардад); • фазои ягонагӣ ба таъмини тамаркузи захираҳо барои рушд саҳм мегузорад (аз он ҷумла, ташаббус ва талошҳои дастаҷамъӣ доир ба саноатикунонии босуръат, рақамикунонӣ, рушди инфрасохтор (энергетика, нақлиёт) ва дастгирии тиҷорати хурду миёна амалӣ мегарданд); • дастаҷамъӣ дар атрофи ҳадафи ягона – беҳтар гардонидани сатҳу сифати зиндагии мардум, ривоҷи ҳамкориҳои созанда байни макомоти давлатии идоракунӣ, соҳибкорон, ҷомеаи илмӣ ва шаҳрвандиро таъмин мегардонад (аз он ҷумла, баҳамгироии талошҳо, бунёди муколама, ёфтани созишҳо ва тақсими самараноки нақшҳо ва захираҳо мусоидат менамояд); • сатҳи умумии эътимоднокӣ ва масъулиятнокӣ доир ба ояндаи рушд бар пояи адолат (дастрасии баробар ба имкониятҳо, маориф ва нигоҳубини тиббӣ) ташаккул меёбад (аз он ҷумла, ба рушди сармояи инсонӣ чун асоси иқтисоди инноватсионӣ ва рақобатпазир такон мебахшад). Дар натиҷа инкишофи кишвар торафт бештар бо тамоюлҳои рушди устувор пайваст буда, сатҳи зиндагонии мардум меафзояд. Дар бисту панҷ соли охир сатҳи миёнасолонаи рушди маҷмӯи маҳсулоти дохилӣ (ММД) 7,7%-ро ташкил намуд. Муваффақ гардидани суботи макроиқтисодӣ имконият дод, ки коҳиши сатҳи камбизоатии аҳолӣ – аз 81 дарсади соли 1999 то 19 дарсад дар соли 2025 ва таварруми пул аз 26,3 дарсад то 3,5 дарсад, афзоиши даромадҳои аҳолӣ ва маблағгузории буҷетии соҳаҳои иҷтимоӣ, амалан таъмин гардад. Агар дар соли 2000 ММД ба сари аҳолӣ 158 долларро ташкил дода бошад, пас дар соли 2025 қариб ба 1642,2 доллар расид, яъне беш аз 10 маротиба зиёд гардид. Бояд қайд намуд, ки суръатҳои миёнасолонаи рушди ММД ба сари аҳолӣ нисбати суръатҳои афзоиши аҳолӣ зиёда аз 2 - 3 маротиба баландтар аст, ки далели баландтар шудани сатҳи зиндагонӣ мебошад. Дар назар аст, ки то соли 2030 суръатҳои рушди ММД на камтар аз 8% солона таъмин мегардад. Ин имконият медиҳад, ки ММД ба сари аҳолӣ дар давоми солҳои 2026-2030 на камтар аз 1,5 зиёд гардад. Вобаста ба ин, мақсад гузошта шудаст - кишварамон ба гурӯҳи давлатҳои миёнадаромад дохил шавад, фақри шадид пурра бартараф карда шуда, сатҳи камбизоатӣ то 10 дарсад коҳиш ёбад, ҳиссаи табақаи миёна бошад то 50 дарсади аҳолӣ зиёд шавад. Чунин вазифагузориҳо бо назардошти афзоиши аҳолӣ, зудтағйирёбии вазъ дар бозорҳои ҷаҳон, тағйирёбии иқлим ба ягонагию дастаҷамъии фаъолияти ниҳоду мақомотҳои гуногун, соҳибкорону сармоягузорон такя мекунанд. Дар маҷмӯъ, ба солҳои 2026-2030 фаъолият ба ҳалли вазифаи аввалиндараҷа- ба амал овардани ҷаҳиши сифатнок дар сатҳҳои қувваҳои истеҳсолкунанда, ноил шудан ба суръати баланди рушди иқтисодӣ ва ҳамзамон диққат ба масъалаҳои таваррум, ҷойҳои корӣ ва даромади аҳолӣ равона хоҳад гардид. Чунин самтҳои фаъолият дар барномаҳои стратегии кишвар инъикоси худро ёфтааст. Стратегияи рушди иқтисоди ҷумҳурӣ дар айни замон ба санадҳои барномавии асосӣ, ба мисли Стратегияи миллии рушди Ҷумҳурии Тоҷикистон барои давраи то соли 2030 (зинаи сеюм – Барномаи миёнамуҳлати рушди Ҷумҳурии Тоҷикистон барои солҳои 2026 – 2030) ва Барномаҳои рушди соҳаҳою минтақаҳои алоҳида асос ёфтааст, ки онҳо раванди рушди кишварро дар ояндаи миёнамуддат мутобиқи Ҳадафҳои рушди устувор мураттаб менамоянд. Буҷети давлатӣ, сиёсати буҷетии ҷумҳурӣ яке аз масъалаҳои асосии солҳои 2026-2030 буда, бо интизориҳои баландтар намудани фаъолнокии соҳибкорӣ ва рушди сармояи инсонӣ пайваст карда шудааст. Барои баланд бардоштани самаранокии фаъолияти низоми буҷетӣ ва системаи идоракунии давлатӣ Стратегияи идоракунии молияи давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон то соли 2030 мавриди амал қарор дорад, ки барои беҳтар намудани интизоми муттафиқи молиявӣ (барои нигоҳ доштани устувории молияи давлатӣ), тақсими самараноки захираҳо (барои таъмини натиҷаноки маблағгузории афзалиятҳои стратегӣ), хизматрасонии самаранок (барои бо хароҷоти кам расондани хизматҳои босифати давлатӣ) нигаронида шудааст. Раванди татбиқи банақшагирии миёнамуҳлати буҷавӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон аз соли 2007 марҳала ба марҳала оғоз гардид. Дар ин гуна шароит вазифаи таъмин намудани суботи молиявии давлат хеле муҳим мешавад. Нақшаҳою пешгӯиҳои оянда бо таъмини ҳалли вазифаи мувофиқати ҳаҷми буҷети давлатӣ ба миқёси вазифаҳои ҳалталаби иҷтимоию иқтисодии мамлакат вобаста мебошанд. Дар ин раванд, сиёсати андозӣ ба ҳалли се вазифаи муҳим: таъмини давлат бо захираҳои молиявӣ, танзими иқтисодиёт ва ҳалли вазифаҳои иҷтимоӣ чун механизми ягона равона мегардад. Дар соҳаи пулию қарзӣ сиёсати давлатӣ ба паст кардани сатҳи таваррум, афзун шудани ҳаҷми сармояи бонкҳо ва маблағҳои амонатӣ, тадриҷан баланд намудани ҳиссаи пардохтҳои ғайринақдӣ дар иқтисодиёт, таъмини шаффофият дар фаъолияти бонкӣ, такмили хизматрасонии бонкӣ равона карда шудааст. Дар бисту панҷ соли охир (2000–2025) шумораи бонкҳо ва ташкилотҳои маблағгузории хурд аз 17 ба 69 расидааст. Дар ин муддат дороиҳои ташкилотҳои қарзӣ ба андозаи қариб 127 маротиба афзуд. Дороиҳои низоми бонкӣ нисбат ба ММД аз 18,5 дарсади соли 2000 то ба 33,5 дарсад дар соли 2025 зиёд гардиданд. Дар солҳои охир Стратегияи миллии фарогирии молиявии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои солҳои 2022-2026 мавриди амал қарор дорад. Дар назар аст, ки дар самти такмили низоми бонкӣ вазифаҳои - таъмини устувории низоми бонкӣ ва тавсеаи фарогирии молиявӣ, тақвияти низоми пардохт, бахусус ҳисоббаробаркуниҳои ғайринақдӣ, муътадилии сатҳи таваррум, кам кардани пули нақди берун аз низоми бонкӣ ва афзоиши ҳаҷми қарзҳои дастрас ҳалли худро меёбанд. Тағйиротҳои сохторӣ дар иқтисодиёти кишвар бо мустаҳкам намудани инкишофи соҳаҳои воқеии иқтисодиёт пайваст аст. Рушди соҳаҳои саноатию кишоварзӣ таъмин шуда истодааст. Дар давоми бисту панҷ соли охир ҳаҷми истеҳсоли маҳсулоти саноатӣ (бо назардошти рушди воқеӣ) 9 маротиба, кишоварзӣ - 6 маротиба афзуд. Ҳоло кӯшишҳо дар таъмини суръати баландтари рушди соҳаҳои коркарди саноат бо такя ба ҳамгироии истеҳсолии иқтидорҳои истеҳсолии саноат ва кишоварзӣ таъмин шуда истодааст. Барои ин маҷмӯи чорабиниҳо – аз ҳалли мушкилоти таъминоти устувор бо қувваи барқ, вориди таҷҳизот ва бештар истифода намудани иқтидорҳои мавҷуда, ташкили низоми доимоамалкунандаи такмили ихтисосмандии мутахассисони соҳавӣ то такмили низоми таҳлил ва ояндабинии инкишофи бозори дохилӣ ва талаботи иқтисоди ҷаҳон ба маҳсулоти ватанӣ амалӣ шуда истоданд. Ҳадаф ва натиҷаи асосии ҳамаи барномаҳои ҷумҳурӣ - баланд намудани сатҳи зиндагонии аҳолии кишвар аст. Дастгирии иҷтимоии аҳолӣ аз ҷониби давлат бо кӯшиши таъмини самараноки фаъолият дар ин самт ташкил карда шудааст. Ҳамаи чорабиниҳое, ки то ҳол дар мавриди ислоҳоти иқтисодӣ амалӣ шуда истодаанд, пеш аз ҳама ба иҷтимоиёт нигаронида шудаанд. Дар назар аст, ки дар оянда низ бо роҳи таъмин кардани рушди устувори иқтисодӣ ва имкониятҳои молиявии кишвар вазъи соҳаҳои иҷтимоӣ беҳтар мегардад. То соли 2030 афзоиши шумораи захираҳои меҳнатӣ на камтар аз 700 ҳаз. нафар пешбинӣ мешавад. Ҳар сол ба бозори меҳнат ба ҳисоби миёна 120 ҳаз. нафар қувваи корӣ ворид мегардад. Коҳиши сарбории демографӣ ва афзоиши шумораи аҳолии синну соли қобили меҳнат метавонад пешбарандаи инкишофи иқтисод гардад. Дар ин раванд неруи меҳнатии нисбатан баландихтисос бояд таъмин карда шавад. Ниҳоят дар маҷмӯъ инкишофи ҳозира ва ояндаи ҷумҳурӣ аз масъулият ва фаъолияти ҳамаи мақомотҳо, ҳамоҳангсозии фаъолияти онҳо вобаста аст. Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷиҳати мутобиқ намудани низоми идоракунии давлатӣ ба принсипҳои демократӣ ва талаботи иқтисоди бозаргонӣ чорабиниҳои муайян анҷом дода истодааст. Стратегияи ислоҳоти идоракунии системаи давлатӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул ва амалӣ гашт, таҳлилу шарҳҳои функсионалӣ, таҷдиди сохтории Ҳукумат гузаронида шуданд, Консепсияи такмили сохтори идоракунии давлатии Тоҷикистон қабул гардид. Бо мақсади таъмини ҳамкорӣ дар масъалаҳои рушди миллӣ дар асоси шарикияти шохаҳои ҳокимияти давлатӣ ва ҷомеаи шаҳрванди Шурои миллии рушди назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолият менамояд. Ҳадафи асосии марҳилаи ояндаи ислоҳот- бо таҳкими низоми идоракунии давлатӣ, амалӣ гардидани дастрасӣ ба хизматрасониҳои давлатии рақамӣ, таъминоти идораи давлатӣ бо мутахассисони сатҳи баланди касбӣ (аз он ҷумла, технократҳо) ва баланд бардоштани ҷолибияти хизмати давлатӣ пайваст аст. Ҳамин тариқ, Ваҳдати миллӣ заминаю шароитҳои муҳим барои рушди иқтисодӣ - иҷтимоӣ тайёр намуд, ба таъмини инкишофи устувори иқтисод, ҷиҳати ба таври назаррас паст намудани сатҳи камбизоатӣ ва тавлиди синфи миёна ҳамчун қувваи асосии таъмини рушди дарозмуддат саҳми назаррас расонид. Ҳамзамон, иҷрои нақшаҳои созанда дар оянда низ дар назар аст, ки ба фаъолияти дастаҷамъӣ, муттаҳидсозии саъю талошҳо дар самти пайвастагии ҷанбаҳои гуногуни таъмини субот ва устувории иқтисодӣ бояд такя намоянд. Дар ин раванд масъулият ва салоҳияти ҳар як корманд, аз он ҷумла кормандони бахши илму таҳқиқот, хеле муҳим аст. Муминова Ф. - н.и.и., мудири шуъбаи иқтисоди рақамӣ ва инноватсионӣ, Институти иқтисодиёт ва демографияи АМИТ

Муфассалтар
Аз зиндагӣ ва корномаи фарзандони номдори миллат —  Нусратулло Махсум, Шириншо Шоҳтемур ва Нисор Муҳаммад

Аз зиндагӣ ва корномаи фарзандони номдори миллат — Нусратулло Махсум, Шириншо Шоҳтемур ва Нисор Муҳаммад

Тавре қаблан хабар дорем, бо иқдоми беназир ва таърихии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қисмате аз хоки гӯри шахсиятҳои таърихиву ҷонфидои миллат - Нусратулло Махсум, Шириншо Шоҳтемур ва Нисор Муҳаммад аз шаҳри Москваи Федератсияи Русия ба Ватан оварда шуд. Маросими ҷаноза ва ба хок супоридани онҳо дар оромгоҳи Лучоби шаҳри Душанбе бо риояи суннатҳои дини мубини ислом ва эҳтироми хос баргузор гардид. Хизматҳои таърихии ин фарзандони фарзонаи миллат дар роҳи ташаккули давлатдории миллӣ, ҳифзи манфиатҳои мардум ва таҳкими пояҳои истиқлолу худшиносии миллӣ ҳамеша гиромӣ дошта мешавад. Ҳамчунин, номи неки онҳо ҳамчун намунаи садоқат ба Ватан, ҷасорат ва фидокорӣ дар саҳифаҳои таърихи миллат ҷовидона боқӣ хоҳад монд. Пос доштани хотираи чунин шахсиятҳои бузург нишонаи эҳтиром ба таърихи давлатдории миллӣ ва арҷгузорӣ ба фидокориҳои абармардоне мебошад, ки барои бақои миллат ва ояндаи давлат ҷони худро дареғ надоштанд. Дар зер шарҳи ҳоли мухтасари ин се шахсияти қаҳрамону ҷоннисор ва фарзандони номдори миллат пешниҳоди хонандагон мегардад. НУСРАТУЛЛО МАХСУМ Нусратулло Махсум (Нусратулло Лутфуллоев) соли 1881 дар деҳаи Чашмаи Қозии водии Ғарм (ҳозира ноҳияи Рашт) дар хонаводаи деҳқон ба дунё омадааст. Маълумоти ибтидоиро дар мактабу мадраса гирифта, аз хурдӣ ба корҳои кишоварзии падараш ёрӣ мерасонд. Аз сабаби сахтии зиндагӣ дар ҷавонӣ рӯ ба ғурбату муҳоҷирати корӣ оварда, бо машаққати зиёд забондону дорои ҷаҳонбинии васеъ мешавад. Аз соли 1920 ба корҳои ҳизбию давлатии он замон ҷалб гардида, дар барқарор кардани ҳокимияти нав дар Бухорои Шарқӣ фаъолона иштирок менамояд. Моҳи ноябри соли 1924 пас аз таъсиси Ҷумҳурии Мухтори Шуравии Сотсиалистии Тоҷикистон Нусратулло Махсум раиси Кумитаи инқилобии Тоҷикистон, яъне нахустин роҳбари аввали Тоҷикистон интихоб гардид. Соли 1929 пас аз таъсиси ҷумҳурии комилҳуқуқи Тоҷикистон Нусратулло Махсум Раиси Кумитаи Иҷроияи Марказии Ҷумҳурии Шуравии Сотсиалистии Тоҷикистон ва яке аз ҳамраисони Кумитаи Иҷроияи Марказии Иттиҳоди Шуравӣ интихоб гардида, то моҳи декабри соли 1933 ин вазифаро адо менамояд. Бо васеъ доман паҳн кардани таъқиботи сталинӣ моҳи июли соли 1937 Нусратулло Махсум бо туҳмат ба ҳабс гирифта шуда, моҳи октябри ҳамон сол дар асоси парвандаи ҷиноятии сохта «барои омода кардани ҷиноёти зиддиинқилобӣ» ба ҳукми қатл маҳкум мешавад. Соли 1957 ба сабаби гунаҳгор набудан бо қарори Коллегияи ҳарбии Суди Олии Иттиҳоди Шуравӣ ҳукми қабулшуда нисбат ба Нусратулло Махсум бекор карда шуд. Дар давраи истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо ибтикори Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти кишвар, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон нақши Нусратулло Махсум дар таърихи кишвар аз нав арзёбӣ гардида, ба ӯ унвони Қаҳрамони Тоҷикистон дода шуд, номи ӯ ба муассисаҳо ва кӯчаҳо гузошта шуда, дар таърихнигории миллӣ ҳамчун яке аз бунёдгузорони давлатдории тоҷикон эътироф гардид. ШОТЕМУР ШИРИНШОҲ Шириншоҳ Шотемур - ходими намоёни давлатӣ ва ҳизбӣ, соли 1899 дар деҳаи Поршиневи ноҳияи Шуғнони Помири ғарбӣ (ҳозира Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон) ба дунё омадааст. Волидонаш ба ғаллакорӣ шуғл варзида, зиндагии камбағалона доштанд. Аз соли 1911 ба интернати назди омӯзишгоҳи русии маҳаллии Хоруғ, ки дар Кӯҳистони Бадахшон бори аввал кушода шуда буд, дохил гардида, дар он 4 сол таҳсил намудааст. Фаъолияти меҳнатиаш аз 13-солагӣ оғоз ёфтааст. Ҳамроҳи коргарони маҳаллӣ барои барпо ва пойдор гардидани Ҳокимияти Шуравӣ дар Осиёи Миёна иштирок кардааст. Аз моҳи январи соли 1921 узви Ҳизби коммунист буд. Солҳои 1914-1919 дар корхонаҳои шаҳри Тошкент кор карда, бо болшевикон шинос гардид ва ҳамчунин, ба таҳсил низ машғул буд. Соли 1917 Шириншоҳ Шотемур маҷбур шуд, ки ба семинарияи муаллимтайёркунии шаҳри Тошканд шомил шавад. Дар семинария то соли 1921 таҳсил намуд. Вале он дар давраи шуравӣ (аз соли 1919) семинария не, балки шуъбаи русии мактаби меҳнатӣ-педагогӣ номида шуд. Пас аз ба итмом расондани мактаб моҳи майи соли 1921 дар ҳайати 500 нафари ба ном «студентони пролетарӣ» аз тарафи КИМ-и Туркистон ба шаҳри Қуқанду Фарғона ва аз Қуқанд ба комитети тақсимоти (разверсткаи) озуқавории Хуҷанд фиристонида шуда, дар тақсимоти озуқавории Дилварзин ширкат дошт. Солҳои 1921-1922 узви сегонаи ҳарбию сиёсӣ ва аз моҳи октябри соли 1922 сардори он буд. Моҳи августи соли 1923 ҳангоми расидан ба Тошканд бо назардошти он, ки аз соли 1921 то соли 1923 дар Помир буд, бо Туркистон алоқааш канда шуд, аз комиссияи тозакунии сафҳои ҳизб нагузашт ва узвияташ бекор шуд. Моҳи август бо дархостнома ва маводҳои зарурӣ ба комиссияи ҳизбии сарҳадии фронти Туркистон муроҷиат карда, зимистони соли 1923, моҳи декабр ба воситаи комиссиюни назоратии Туркистон аз комисияи назоратиии Москва нусхаи фармонро дар бораи барқарор кардани ҳуқуқи уязвияти ҳизбии худ аз соли 1921- ро гирифт. Аз моҳи октябри соли 1923 то 5 августи соли 1924 корманди бойгонии назди котиботи СКХ Республикаи Туркистон, аз 5 августи соли 1923 то ноябри ҳамин сол инструктори кишоварзии шуъбаи ташвиқ ва тарғиби КМ ҲК Туркистон буд. То тақсимоти миллӣ дар таъсиси инспексияи маорифи тоҷик дар шаҳри Тошканд кор кард. Баъди тақсимоти миллӣ-ҳудудии Осиёи Миёна (cоли 1924) ва таъсиси ҷумҳуриҳои миллӣ, аз ҷумла, Ҷумҳурии Мухтори Шуравии Сотсиалистии Тоҷикистон дар ҳайати ҶШС Ӯзбекистон, Шириншоҳ Шотемур узви бюрои Ҳизби Коммунистии Тоҷикистон таъин гардида, ба шаҳри Душанбе ба кор фиристонда шуд. Дар ин замон – дар нимаи якуми солҳои 20-ум Шириншоҳ Шотемур аввал дар котиботи Шурои Комиссарони Халқӣ, сипас ба ҳайси инструктори шуъбаи таҳтонии ақаллиятҳои миллии шуъбаи ташвиқотиву тарғиботии КМ ҲК(б) ҶМШС Туркистон кор карда, ҳамчунин узви Президиуми Кумитаи инқилобии тоҷик буд. Дар ҳамин ҷо ӯ ҳамчун идеолог тавонист масъалаи ташкили рӯзномаи алоҳида барои тоҷикони Осиёи Миёнаро ба миён гузорад ва ба таври мусбат ҳал кунад. Ӯ Ҳасан Ирфонро масъули рӯзнома таъин кард. Устод Садриддин Айнӣ, Нисор Муҳаммад, А. Муҳиддинов, С. Ализода, Т. Зеҳнӣ, А. Сатторӣ, М. Хуҷандӣ, А. Исмоилзода ва дигар равшанфикрони тоҷик аз минтақаҳои мухталифи тоҷикнишин ҳамкорони фаъоли «Овози тоҷик» буданд. Оғози нашри ин рӯзнома, дар замоне, ки идеологияи пантуркистӣ ҳукмронӣ мекард, осон набуд. Шумораи нахустини он ба роҳбарони давр ҳам, ки аксаран тарафдори ғояҳои пантуркистӣ буданд, маъқул наафтод. Рӯзнома ба дифои забони тоҷикӣ мақолаҳое чоп мекард. Баъзе аз мақомдорони пантуркист рӯзномаро ҳамон замон бастанӣ мешаванд. Шириншоҳ Шотемур ва Нисор Муҳаммад ин хатарро фаҳмида, зуд аз Тошканд ба Самарқанд меоянд. Онҳо нахуст устод Айниро пайдо карда, маслиҳатҳои судбахши ӯро мегиранд. Бо маслиҳат рӯзнома ба мақоми (органи) Оргбюро (Бюрои ташкилии Кумитаи инқилобии тоҷик) табдил дода мешавад ва аз хатар эмин мемонад. Шириншоҳ Шотемур бо таъсиси ин рӯзнома иктифо намекунад. Саъю кӯшиш ба харҷ медиҳад, ки шумораву теъдоди рӯзнома зиёд ва сатҳи он баланд бардошта шавад, то ба оммаи васеи тоҷикон дар манотиқи гуногун дастрас гардаду асари нек гузорад. Шириншоҳ Шотемур соли 1929 ҳамчун котиби масъули Комитети партиявии вилоятии Тоҷикистон, солҳои 1929-32 котиби 2-юми КМ ПК(б) Тоҷикистон, солҳои 1933-37 раиси КИМ-и РСС Тоҷикистон, солҳои 1925-37 аъзои КИМ-и ҲК СССР фаъолият намудааст. Шириншоҳ Шотемур дар барпо ва мустаҳкам намудани Ҳокимияти Советӣ дар Тоҷикистон, беҳтар ва мустаҳкам кардани кори органҳои партиявӣ ва советӣ, инкишофи хоҷагӣ ва маданияти республика ва тарбияи кадрҳои партиявию советии миллӣ ҳиссаи калон гузоштааст. Шириншоҳ Шотемур бо ордени Байрақи Сурхи Меҳнат (1930) мукофотонида шудааст. Бо Фармони Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти кишвар, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон 27 июни соли 2006 Шириншоҳ Шотемур ба унвони олии Қаҳрамони Тоҷикистон сазовор гашт. НИСОР МУҲАММАД Нисор Муҳаммад соли 1897 дар Пешовар ба дунё омадааст. Ӯ дар рӯйдодҳои инқилобӣ дар Афғонистон иштирок дошт ва яке аз қаҳрамонони Ҷанги сеюми англису афғон дар соли 1919 буд. Ӯ аз ёрони амиру шоҳи ояндаи Афғонистон Амонуллоҳхон буд. Сипас, чун муҳоҷири сиёсӣ ба Осиёи Миёна гурехта, дар поягузории илму маориф дар Тоҷикистон саҳми намоён мегузорад. Аввалин китобҳои дарсӣ ва мактабҳо бо талошҳои ӯ падидор мегарданд. Солҳои 1923—1924 китобҳои ӯ «Раҳнамои ҳисоб» ва «Алифбо» ба табъ мерасанд. Нахустин донишҷӯёни тоҷик бо роҳнамоии ӯ ба донишгоҳҳои бонуфузи Москваю Ленинград фиристода мешаванд. Бо таъсис ёфтани Ҷумҳурии Мухтори Шуравии Сотсиалистии Тоҷикистон Нисор Муҳаммад ба корҳои вобаста ба рушди ҷумҳурии навташкил ҷалб гардида, соли 1927 комиссари халқии маорифи (Вазири маорифи) Тоҷикистон таъйин карда мешавад. Дар раванди ба ҷумҳурии мо ҳамроҳ кардани округи Хуҷанд ва сипас ба ҷумҳурии иттифоқӣ табдил додани Тоҷикистон саҳми намоён гузоштааст. Нисор Муҳаммад дар пайи таъқибҳои сиёсии сталинӣ 8 октябри 1937 ба ҳабс гирифта шуда, дар асоси парвандаи сохта ҳукми қатл гирифт ва 22 октябри ҳамон сол кушта шуд. Дар шаҳри Душанбе ба нишони қадрдонӣ аз заҳматҳои пурарзиши ин шахсияти фидокор кӯчае, ки бинои Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон дар он воқеъ аст, ба номи Нисор Муҳаммад гузошта шудааст. Бобозода Комил Олимҷон Директори Институти иқтисодиёт ва демографияи АМИТ

Муфассалтар
ВАҲДАТИ МИЛЛӢ - РАМЗИ СУЛҲУ СУБОТ

ВАҲДАТИ МИЛЛӢ - РАМЗИ СУЛҲУ СУБОТ

Воқеан миллати тоҷик, ки яке аз шохаҳои бузурги қавмҳои ориёӣ ба шумор меравад, таърихи беш аз шашҳазорсола дорад ва дар тӯли таърих ба ваҳдат ва ҳуввияти муштараки фарҳангӣ такя мекунад. Дар ҳақиқат, ваҳдати миллӣ ҳамеша ҷавҳари ҳастии давлат ва сарҷамъии мардуми тоҷик будааст. Барои миллати тоҷик ваҳдат танҳо як мафҳуми оддӣ нест, балки арзиши муқаддас, неъмати бебаҳо ва асоси пойдории давлату ҷомеа мебошад. Аммо, барои ба даст овардани ваҳдати миллӣ дар солҳои аввали соҳибистиқлолӣ, кишвар ба мушкилоти ҷиддии сиёсӣ ва иҷтимоӣ рӯ ба рӯ шуда буд. Баъди пош хӯрдани давлати Шуравӣ таърих гувоҳи он аст, ки баъзе бадхоҳони миллат намехостанд, ки ин кишвар истиқлолияти комили худро бо тинҷиву оромӣ истиқбол гираду аз мероси бадастовардааш истифода намуда, рушд кунад. Лаҳзаҳои ҳассосу тақдирсоз, ки қисмати халқи тоҷик ҳал мешуд, ба сари сиёсат шахсе лозим буд, ки дарди миллатро ба худ қабул намояд ва рисолати вазнини наҷотбахшро бар дӯш гирад. Ин шахс Эмомалӣ Раҳмон буд, ки бо боварии том баён намуд: «Ман барои Шумо сулҳ меоварам». Маҳз ба шарофати ваҳдати миллӣ, Тоҷикистон тавонист аз давраи душвору пурфоҷиаи таърихи навини худ гузашта, ба сӯи рушд, ободӣ ва пешрафт роҳ кушояд. Ҳамин тавр, мо бо боварии комил арз карда метавонем, ки маҳз Асосгузори сулҳу ваҳдат-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар саргоҳи он равандҳое қарор доштанд, ки оқибати миллати моро ба ваҳдати воқеӣ расонд. Бо боварии комил гуфта метавонем, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ҳақиқат, поягузори Сулҳу ваҳдат ва дӯстии тоҷикон, нишондиҳандаи ақлу хирад, сабру таҳаммул ва боҳикматии гузаштагонамон ва умуман, миллати тоҷик мебошад. Муҳаббату дилбастагии Пешвои миллат имрӯз чун роҳбари дилсӯз ва тарғибгари сулҳу амонӣ ва дӯстии халқҳо ном бароварда, бо мактаби сулҳу созандагиаш дар ҷаҳони имрӯза чун кишвари беҷангу хунрезӣ, мардуми сулҳпарвар ва хоҳони хушбахтии инсон эътироф кардаанд. Аз ҳамин сабаб, талошҳои зиёде барои барқарор намудани сулҳ ва оштии миллӣ анҷом дода шудаанд. Ин рӯзи муборак ҳар сол 27-уми июн, ҳамчун рамзи муттаҳидии миллат, рӯҳияи таҳаммул ва эҳтироми тарафайн дар таърихи давлатдории навини тоҷикон сабт гардидааст, ки дар саросари кишвар бо эҳсоси баланди ватандӯстӣ, ифтихори миллӣ ва шукургузорӣ аз сулҳу оромӣ таҷлил мегардад. Дар ҷомеаи имрӯза ваҳдати миллӣ ба саҳифаи таърих барои мардуми Тоҷикистон ҳамчун замони нави пешрафт ва ташаккулёбӣ ва ифтихори давлатдорӣ ворид гардид. Ваҳдати миллӣ барои мардуми тоҷик, яке аз санаҳои фархунда бо саҳми сулҳу субот, якдилӣ, ҳамдигарфаҳмӣ, сарҷамъӣ ва осоиштагӣ ба ҳисоб рафта, боиси рушди иқтисод ва зиндагии шоистаи кишвар ва масъулияти дастҷамъона барои зиндагии дурахшони ҳозираву ояндаи Тоҷикистон аст. Дар воқеъ, имрӯзҳо таҷрибаи сулҳпарварию сулҳофарии Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои тамоми дунё намунаи ибрат гардидааст. Ин роҳ осону ҳамвор набуда, Президенти кишвар бо ҷасорату собитқадамӣ, садоқату иродаи устувор, муҳаббати беандоза доштан ба халқу кишвар аз миёни мушкилоту дарҳаму барҳамхӯриҳо сарбаландона гузашт. Имрӯз кишвари мо вориди марҳилаи нави рушди стратегӣ гардида, дорои неруи воқеӣ барои ҳамсаф шудан ба кишварҳои тарақикардаи ҷаҳон мебошад. Маҳз ҳамин Ваҳдати миллӣ буд, ки Тоҷикистони соҳибистиқлолии мо тавонист дар муддати кӯтоҳ аз як давлати осебпазир ба кишвари тараққинамуда, дорои амният ва истиқлоли мустаҳкам табдил ёбад. Ояндаи дурахшони Тоҷикистон дар он таҷассум ёфтааст, ки бо сулҳу субот, ваҳдати миллӣ ва таҳкими робитаҳои байналмилалии кишвар ба як маркази нави рушди устувор дар Осиёи Марказӣ табдил ёфтааст. Барои расидан ба ин ҳадафи воло таввасути боло бурдани сатҳи маърифат, худшиносии миллӣ ва таҳкими нақши илму маориф амалӣ мегардад. Бинобар ин, сазовор ҷашн гирифтани ваҳдати миллӣ, барои тарбияи насли наврас дар рӯҳияи ватандӯстӣ, меҳанпарастӣ, худшиносӣ ва ҳифзи сулҳу осоиштагӣ, суботи сиёсӣ ва якпорчагии ватани азизамон бирасему зиракии сиёсии худро аз даст надода, баҳри ҳифзи арзишҳои муқаддаси миллӣ, дарки самараҳои истиқлолият сарфаҳм рафта, баҳри ҳифзу пойдорӣ, якпорчагӣ, сулҳу ваҳдат ва суботи кишвар фаъолияти худро ҳар як фарди тоҷик ба роҳ монда, баҳри рушду инкишоф ва муаррифии ин сарзамин дар арсаи байналмилалӣ талош намояд ва таҳкимбахши истиқлолияти миллӣ, ваҳдати миллӣ ва баҳри оромию осудагии кишвар дар ҷодаи ҳамаи фаъолиятхои гуногун камари ҳиммат бандем. Мирзоева Ҷ.П. - ходими пешбари илмии шуъбаи таҳқиқоти инфрасохтории Институти иқтисодиёт ва демографияи АМИТ

Муфассалтар
Ваҳдати миллӣ – асоси рушди устувори иқтисоди Тоҷикистон

Ваҳдати миллӣ – асоси рушди устувори иқтисоди Тоҷикистон

Рӯзи Ваҳдати миллӣ дар саҳифаҳои таърихи Ҷумҳурии Тоҷикистон чун санаи хотирмон, заминаи сулҳ ва асоси рушди иқтисодиёти мамлакат сабт шудааст. Ин санаи таърихӣ барои мардуми тоҷик на танҳо рамзи сулҳу субот, балки асоси рушди минбаъдаи сиёсӣ, иҷтимоӣ ва иқтисодии кишвар ба шумор меравад. Ба даст овардани Ваҳдати миллӣ пас аз солҳои душвори ҷанги шаҳрвандӣ барои Тоҷикистон имконият фароҳам овард, ки роҳи созандагию бунёдкориро пеш гирифта, барои беҳтар намудани сатҳи зиндагии аҳолӣ заминаҳои мусоид фароҳам созад. Мавриди зикр аст, ки пояи калидии рушди мамлакат ва ҷомеаи он аз якдилию ҳамфикрӣ, сулҳу субот, оромию осоиштагӣ сарчашма мегирад. Таҷрибаи ҷаҳонӣ нишон медиҳад, ки бе сулҳу субот ва ҳамдигарфаҳмӣ пешрафти иқтисодӣ ғайриимкон аст. Аз ин лиҳоз, Ҷумҳурии Тоҷикистон низ баъд аз имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар соли 1997 ба марҳилаи нави рушд ворид гардид. Дар ин давра фазои мусоиди сармоягузорӣ ба вуҷуд омада, фаъолияти соҳибкорӣ густариш ёфт ва иқтисоди миллӣ тадриҷан рушд кард. Дар солҳои истиқлолият, махсусан баъд аз барқарор гардидани сулҳу ваҳдати миллӣ, нишондиҳандаҳои асосии иқтисодии кишвар ва нишондиҳандаҳои макроиқтисодӣ ба таври назаррас беҳтар шуданд. Дар ҷумҳурӣ садҳо корхонаҳои нави саноатӣ таъсис ёфта, ҳазорҳо ҷойҳои нави корӣ ташкил гардиданд, ки ин раванд боиси афзоиши даромади андозӣ барои рушди инфрасохтори иқтисодиёт, паст шудани сатҳи бекорӣ, афзоиши даромади аҳолӣ, рақобатпазир гардидани маҳсулотҳои истеҳсолшаванда, афзоиши содирот, ҷалби маблағҳои сармоягузорӣ ва беҳтар гардидани вазъи иҷтимоӣ-иқтисодии мардум гардид. Дар натиҷаи ба даст овардани ваҳдати миллӣ ва сулҳу субот дар кишвар, ҳадафҳои стратегии давлат, аз ҷумла таъмини истиқлолияти энергетикӣ, баромадан аз бумбасти коммуникатсионӣ, таъмини амнияти озуқаворӣ ва саноатикунонии босуръати кишвар марҳила ба марҳила татбиқ шуданд. Дар натиҷа, соҳаҳои энергетика, нақлиёт, коммуникатсия, саноат, кишоварзӣ ва хизматрасонӣ рушди бесобиқа пайдо намуданд. Яке аз самтҳои муҳими рушди иқтисодии Тоҷикистон ин таъмини истиқлолияти энергетикӣ мебошад. Бо шарофати сулҳу субот ва сиёсати созандаи бевоситаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон лоиҳаҳои бузурги энергетикӣ, аз ҷумла Неругоҳи барқи обии Роғун амалӣ гардида истодаанд. Ин иншооти бузург на танҳо аҳамияти стратегӣ дорад, балки дар оянда метавонад ба манбаи муҳими содироти неруи барқ ва афзоиши даромади миллӣ табдил ёбад. Ҷумҳурии Тоҷикистон имрӯз зиёда аз 90 фоизи неруи барқи худро аз манбаъҳои барқароршавандаи гидроэнергетикӣ истеҳсол менамояд. Ин барои таъмини амнияти энергетикӣ ва рушди саноат заминаи мусоид фароҳам овард. Дар бахши нақлиёт ва коммуникатсия низ пешрафти назаррас ба амал омад. Даҳҳо нақбҳо, садҳо километр роҳҳои байналмилалӣ ва пулҳо сохта шуданд. Лоиҳаҳои стратегии «Душанбе – Чаноқ», «Кӯлоб – Қалъаи Хумб» ва дигар роҳҳои байналмилалӣ ба рушди савдо ва ҳамгироии иқтисодии кишвар мусоидат намуданд. Соҳаи саноат низ дар муқоиса бо солҳои аввали истиқлолият чандин маротиба рушд кард. Сиёсати саноатикунонии босуръат боиси таъсиси садҳо корхонаҳои нави истеҳсолӣ гардид. Агар дар охири солҳои 90-ум, аксари маҳсулоти саноатӣ воридотӣ бошанд, имрӯз ҳиссаи истеҳсолоти ватанӣ пайваста афзоиш меёбад. Дар самти иҷтимоӣ низ пешрафтҳои назаррас ба даст омаданд. Сатҳи камбизоатӣ зиёда аз 80 фоизи аҳолӣ дар солҳои аввали пас аз ҷанг тақрибан то 20 фоиз коҳиш ёфт. Баланд шудани даромади аҳолӣ, рушди соҳибкорӣ ва зиёд шудани ҳаҷми маблағҳои интиқолии муҳоҷирон ба беҳтар шудани сатҳи зиндагии мардум мусоидат намуд. Имрӯз Тоҷикистон ба марҳилаи нави рушд ворид гардида, ҳадафҳои стратегӣ, аз ҷумла саноатикунонии босуръат, рақамикунонии иқтисодиёт ва рушди иқтисоди «сабз»-ро амалӣ менамояд. Мебоист зикр намуд, ки ҳамаи ин дастовардҳо маҳз дар фазои сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ ба даст омадаанд. Аз ин рӯ, метавон гуфт, ки Ваҳдати миллӣ на танҳо арзиши сиёсиву маънавӣ, балки омили асосии рушди иқтисодии Тоҷикистон дар солҳои соҳибистиқлолӣ мебошад. Ваҳдати миллӣ барои рушди илм, маориф ва сармояи инсонӣ низ нақши муҳим бозидааст. Имрӯз ҷавонони тоҷик имконият доранд дар муассисаҳои таҳсилоти олӣ ва марказҳои илмии ватаниву хориҷӣ дониш омӯзанд ва дар рушди иқтисодиёти миллӣ саҳми арзандаи худро гузоранд. Зеро, рушди иқтисодиёти муосир пеш аз ҳама ба дониш, технология ва неруи зеҳнии инсон такя мекунад. Дар шароити кунунӣ Тоҷикистон ба самти рушди иқтисоди «сабз», рақамикунонӣ ва истифодаи манбаъҳои барқароршавандаи энергия қадамҳои устувор мегузорад. Татбиқи технологияҳои муосир, аз ҷумла татбиқи энергияи офтобӣ, бодӣ ва истеҳсоли гидрогени сабз метавонад имкониятҳои нави иқтисодиро барои кишвар фароҳам оварад. Амалӣ гардидани чунин ҳадафҳои стратегӣ танҳо дар фазои сулҳу ваҳдати миллӣ имконпазир мебошад. Ҳамин тавр, таҷрибаи Тоҷикистон собит менамояд, ки ваҳдати миллӣ на танҳо арзиши сиёсӣ ва маънавӣ, балки омили муҳими рушди иқтисодӣ низ мебошад. Дастовардҳои иқтисодии солҳои охир маҳз самараи сулҳу субот, ҳамдигарфаҳмӣ ва заҳмати созандаи мардуми кишвар мебошанд. Аз ин рӯ, ҳифз ва таҳкими ваҳдати миллӣ вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон буда, кафили рушди устувор ва ояндаи дурахшони давлат ба ҳисоб меравад. Ваҳдати миллӣ – пояи сулҳ, кафили пешрафт ва асоси рушди устувори иқтисоди Тоҷикистон мебошад. Кабирова М. М. - ходими хурди илмии шуъбаи иқтисодиёти ҷаҳон ва муносибатҳои иқтисоди байналхалқии Институи иқтисодиёт ва демографияи АМИТ

Муфассалтар

Таълим

Омода кардани насли навини олимони иқтисод ва демографҳо

Магистратура

Таълим дар 3 ихтисос. Қариб 39 магистрантҳо омӯзиш мегузаранд.

Аспирантура / PhD

Шӯъбаи омода кардани кадрҳои илмии баландихтисос.

Шӯрои диссертационӣ

Шӯрои КОА-109 оид ба ҳимояи рисолаҳои номзадӣ ва докторӣ.

Фаълияти илмӣ

Бештар аз 2000 корҳои илмӣ дар 10 соли охир

Монографияҳо ва китобҳо

Беш аз 129 монография ва китобҳои илмӣ оид ба иқтисод ва демография нашр шудааст.

Маҷаллаи илмӣ

Нашрияи даврии таълимотӣ бо архиви электронӣ ва нашрияҳои баррасишаванда.

Конференсия

Семинарҳои илмӣ мунтазам, мизҳои мудаввар ва конфронсҳои байналмилалӣ.

Аснод ва маҳзани маълумот

Барои тамос

Суроға

734024, ш. Душанбе, к. Мирзо Ризо 6А

Телефон

+992 (37) 221-67-50 +992 (37) 221-57-65

Email

info@ied.tj